۱۳۹۱ تیر ۱۵, پنجشنبه

از سلسله تناقض ها (١)

اينكه دوست آدم كارت عروسى ش رو براى آدم بفرسته غم انگيزه. اينكه آدم بدونه دوستش بعد از ازدواج ديگه اونقدرى دوستش نمى مونه دردناكه. اينكه آدم دوستش رو ديگه نبينه خوب نيست.
ولى اينكه بدونى دوستت قراره خوشحال باشه رنگش صورتيه. اينكه دوستت انقدر مرد شده كه به همچين تصميم بزرگى تن بده يعنى بايد به احترامش كلاه از سرت بردارى. اينكه دوستت بال ش رو پيدا كرده و قراره پرواز كنه يعنى خوب، يعنى شادى...
مبارك باشه شادوماد...